«Калі чалавек злівае паліва — значыць, гэта не наш супрацоўнік»

//«Калі чалавек злівае паліва — значыць, гэта не наш супрацоўнік»

«Калі чалавек злівае паліва — значыць, гэта не наш супрацоўнік»

2018-05-08T23:16:29+00:00 Май 8, 2018|Новости|

Начальнік сектара кіравання транспартам Андрэй Товкач расказаў, якія задачы ўдалося вырашыць з укараненнем сістэмы маніторынгу і як з яе дапамогай удалося дамагчыся галоўнага для кампаніі паказчыка — высокай задаволенасці кліентаў.

«Калі чалавек злівае паліва — значыць, гэта не наш супрацоўнік»Андрэй Товкач. Фота: Аляксандр Глебаў, probusiness.io

— Гісторыя 21vek.by пачалася 13 гадоў таму. У 2004 годзе 3 сябра-студэнта (Сяргей Вайніловіч, Іван Плюгачев і Павел Матусевіч) вырашылі адкрыць інтэрнэт-краму. Прычым першапачаткова рабілі стаўку на высокі сэрвіс, гледзячы як працуюць канкурэнты і часцяком робячы наадварот. Такі падыход прынёс свой плён на доўгай дыстанцыі, і сёння пляцоўка ўяўляе сабой анлайн-гіпермаркет са 180 000 найменняў тавару і больш за 600 чалавек у штаце.

Пачыналі, як і многія, з таго, што ўсе тавары развозілі пакупнікам самі, па вечарах, на ўласным аўтамабілі. Здаецца, гэта быў Фольксваген Гольф. А па начах прасоўвалі сайт. Усё рабілі ўтрох.

Прыкладна праз год з’явіўся першы кур’ер, які дастаўляў тавары ўжо на сваім аўто.

У 2010 годзе кампанія выйшла на прынцыпова іншы ўзровень абслугоўвання, пачынаючы набываць уласны новы аўтатранспарт. Спачатку яго колькасць расло павольна, але з 2011 закупку машын пачалі планаваць. Закуплялі партыямі: спачатку 6 аўтамабіляў, потым яшчэ 2, і яшчэ… Паступова павялічвалі. На дадзены момант наш аўтапарк налічвае больш за 70 аўтамабіляў. Сярод іх і «абцасікі», якія развозяць дробную бытавую тэхніку, і мікрааўтобусы, якія дастаўляюць буйнагабарытную тэхніку. Апошніх большасць.

Кампанія паказвае вельмі высокія тэмпы росту, што сведчыць аб папулярнасці нашага сэрвісу на рынку — у бліжэйшыя 2 гады мы падвоіў колькасць уласных аўтамабіляў

Ёсць кур’еры і з уласнымі аўтамабілямі. Але гэта ў асноўным людзі, якія зарэкамендавалі сябе стабільнасцю, яны ў нас што-то накшталт «рэзервовай сістэмы». Такіх кіроўцаў каля 10.

У гэтым годзе мы станем бліжэй да кліентам у рэгіёнах — запланавана адкрыццё уласных пунктаў выдачы ва ўсіх абласных гарадах, а з красавіка ў нас з’явіцца і транспарт, які базуецца ў кожным рэгіёне.

«Калі чалавек злівае паліва — значыць, гэта не наш супрацоўнік»Фота: Аляксандр Глебаў, probusiness.io

У 2013 годзе, калі ў нас было 24 аўтамабіля, падчас абмеркавання далейшых перспектыў развіцця кампаніі, мы вырашылі, што нам патрэбна сістэма па кантролі за аўтапаркам. Вывучылі вопыт замежных кампаній, паглядзелі на магчымасці.

РЕКОМЕНДУЕМ ЕЩЕ:  Вызначаны ўдзельнікі Міжнароднага чэмпіянату Carrier's Cup 2018!

І зразумелі, што хочам не проста маніторынг — такіх сістэм на рынку ўжо было шмат, а значна больш прадуманую сістэму. З магчымасцю выкарыстання ў лагістыцы, з добрай справаздачнасцю.

Для нас гэта вельмі важна, т. к. галоўная мэта кампаніі — якасць сэрвісу. Мы хацелі, каб у нас яно было максімальным.

З самага пачатку ўзялі на тэст 3 GPS-трэкера. У самыя кароткія тэрміны іх таемна ўсталявалі на аўтамабілі. У сістэме бачылі іх месцазнаходжанне. Гэта быў нейкі старт, тэст. Паглядзелі, абкаталі — зразумелі, што сістэма працуе. Мы ўбачылі, як перасоўваюцца аўтамабілі, пабачылі дакладна ўсю карціну. Праз некаторы час, набываючы новыя сучасныя машыны, далучаліся да CAN-шыне бартавога кампутара. Такім чынам, акрамя кантролю месцазнаходжання, працоўнага часу, мы яшчэ дакладна атрымлівалі дадзеныя па выдатку паліва прама з паліўных фарсунак. Таксама вельмі хутка ўбачылі эфект. І сталі развіваць гэты кірунак.

У выніку мы паставілі перад сістэмай GPS-маніторынгу 4 асноўныя задачы, якія мы хацелі для сябе вырашыць:

1. Аптымізацыя працэсаў ўнутры кампаніі і павышэння ўзроўню сэрвісу.

2. Кантроль месцазнаходжання, перамяшчэння транспарту і кур’ераў.

3. Кантроль паліва: дакладны расход, аб’ёмы заправак, магчымых зліваў.

4. Аптымальнае размеркаванне заказаў па маршрутах (лагістыка).

Забягаючы наперад, скажу, што ўсе яны на сёння вырашаны. Пры гэтым мы працягваем развіваць сістэму, удасканальваючы сэрвіс для нашых кліентаў.

«Калі чалавек злівае паліва — значыць, гэта не наш супрацоўнік»Фота: Аляксандр Глебаў, probusiness.io
Кантроль паліва і маніторынг перамяшчэнняў

1. Мы не папярэджвалі вадзіцеляў аб тым, што будзем ўсталёўваць сістэму маніторынгу. І таму вынік ўбачылі адразу.

Як і пры вырашэнні папярэдняй задачы, першыя камплекты сталі акупляцца ўжо ў першыя месяцы. Мы выдатна разумелі, што, як бы ні кантралявалі кіроўцаў раней — спрабавалі ўлічваць сярэднюю норму расходу на працягу месяца, рабіць якія-то зрэзы, — яны ўсё роўна пастаянна прымудраліся зліваць паліва. Пры гэтым даказаць гэта было вельмі складана, т. к. кантроль быў даволі суб’ектыўны. Мы толькі трацілі лішняе час і рэсурсы.

Калі ж умяшаўся незалежны суддзя — сістэма GPS-маніторынгу — усё адразу стала зразумела. Як гаворыцца, «ху» і «хаў мач».

РЕКОМЕНДУЕМ ЕЩЕ:  Скоро «чужим» авто полностью запретят въезд в центр Москвы

У нас ніколі не стаяла мэтай злавіць кіроўцы за руку… Але тых, хто займаўся крадзяжом, мы адразу звальнялі — і ўсё без пытанняў кампенсавалі тое, што ўзялі ў кампаніі. У першы месяц такіх было 3 або 4 чалавека. Усе яны былі звольненыя, без пытанняў, пакрылі пры гэтым панесеныя кампаніяй страты.

У нас у гэтым плане вельмі жорсткая пазіцыя: калі чалавек дазваляе сабе зліваць паліва — гэта проста не наш супрацоўнік. Укараненне сістэмы маніторынгу дазволіла засцерагчы кампанію ад такіх людзей, вызначыць нейкую мяжу, пераходзячы якую кіроўца адразу аказваецца «не нашым».

Цяпер вадзіцелі апавяшчаюцца аб сістэме пры прыёме на працу. Цяпер усе ведаюць, як яна працуе, усе тонкасці і нюансы. Усе кіроўцы ведаюць, што абсалютна бессэнсоўна ўмешвацца ў працу абсталявання, сістэмы: ўсталёўваць блакатары сігналаў, адлучаць драты і да т. п. Мы ўсё ўбачым: хто, дзе, калі гэта зрабіў і прымем неадкладныя меры.

Думаю, праз горкі вопыт «сліва» паліва даводзіцца прайсці ўсім кампаніям, якія так ці інакш звязаныя з транспартам і кіроўцамі. Іншае пытанне, што не ўсе гатовыя гэтую праблему вырашаць. Большасць проста не хоча марнаваць дадатковыя рэсурсы на гэта. Вось і спрабуюць спраўляцца сваімі сіламі: прыдумляюць нейкія лінейкі для вымярэння паліва, прыстаўляюць механікаў да кожнага аўтамабілю, яшчэ што-то…

З устаноўкай сістэмы, падлучэнні да CAN, у справаздачах мы бачым дакладную параўнальную карціну: колькі літраў паліва рэальна трапіла ў бак, а колькі адпушчана па паліўным картах АЗС. Разыходжанне пры гэтым можа складаць максімум 2%.

2. Другая праблема, якую нам удалося вырашыць з моманту ўстаноўкі сістэмы — кантроль перамяшчэння транспарту. Раней часам мы ішлі насустрач кіроўцам і дазвалялі выкарыстоўваць транспарт у асабістых мэтах. Напрыклад, неабавязкова ў 10 гадзін вечара ставіць аўтамабіль на стаянку, калі кіроўца працуе на наступны дзень — можна паехаць на ім дадому. Але такое сакрэтнае дазвол тычылася рысы Мінска, а некаторыя злоўжывалі. Напрыклад, маглі дазволіць сабе паехаць на аўтамабілі дадому кампаніі ў Дзяржынск… А яшчэ і пасярэдзіне дня туды з’ездзіць. Так можна і 80 км у дзень накатаць. Адпаведна, у месяц (а кіроўца сярэднім працуе каля 15 дзен у месяц) гэтая лічба істотна вырастае. І гэта ўжо сур’ёзныя страты кампаніі ў фармаце прабегу.

РЕКОМЕНДУЕМ ЕЩЕ:  Европейский Союз разрешил контроль на границах

«Калі чалавек злівае паліва — значыць, гэта не наш супрацоўнік»Фота: Аляксандр Глебаў, probusiness.io

Тут закранаецца кошт, затрачаных на 1 км прабегу — паказчык, які кампанія пастаянна маніторыць і спрабуе за кошт яго скараціць свае выдаткі.

Зараз, з дапамогай сістэмы, мы можам дакладна фармаваць маршруты і разлічваць, колькі кіроўца выдаткуе на іх, колькі даставак зробіць, у колькі скончыць. Супастаўляны план з фактам — і бачым эфект ад сістэмы.

Лагісты па суправаджэнню штогадзіны кантралююць статусы кур’ераў — у канцы кожнага дня мы бачым, колькі курьер выдаткаваў рэсурсаў кампаніі для кожнай дастаўкі ў асобнасці і ў цэлым. І за лішнюю працу ніхто плаціць не будзе. Пры такой колькасці аўтамабіляў гэта было б вельмі затратна. Сістэма працуе на апярэджанне, яна не дае людзям памыляцца.

Можа гэта зноў-такі жорстка, але мы з самага пачатку прытрымліваемся такой тактыкі: адхіліўся ад маршруту — цябе ніхто нічога не скажа. Мы дазволім памыліцца яшчэ раз. Але калі гэта зроблена спецыяльна, і другі раз, і трэці… Мы, вядома, зафіксуем гэта — і з такім кіроўцам таксама развітаемся.

Калі дазваляць сабе хоць якую-то «ступень дазволенага», прыйдзецца потым марнаваць дадатковыя рэсурсы для кантролю.

У нас ёсць толькі адзін прынцып: хочаш выкарыстоўваць транспарт кампаніі ў асабістых мэтах — папярэдзь, папрасі. У фармаце заявы. Мы ж усё разумеем: калі ты працуеш кіроўцам, вакол абавязкова з’яўляюцца сваякі і знаёмыя, якім трэба дапамагчы перавезці нейкі «умоўны канапа з шафай». Раз-два ў год мы гатовыя і ідзем насустрач такім запытам ад кіроўцаў.

«Калі чалавек злівае паліва — значыць, гэта не наш супрацоўнік»Фота: Аляксандр Глебаў, probusiness.io

Фота: Аляксандр Глебаў, probusiness.io

Источник: www.transportal.by

Отправить ответ

  Subscribe  
Сообщить о